Over mijn werk
Mijn werk gaat over de dromen van mensen en de pijnlijke kantjes van de realiteit. Volwassen dromen over een mooi huis, vakantie, succes. Kinderdromen over ballet, in de schijnwerpers staan. De realiteit van de Vinexwijk, de volle camping, de stress op het werk. De concessies die gedaan en verdoezeld worden. Het universele en het uniforme daarbinnen vind ik interessant. De werkelijkheid is het uitgangspunt, maar het gaat niet om objectieve realistische weergaven; ik creëer de situaties zelf en overdrijf daarin graag. Belangrijk daarbij is de sfeer.
Mijn meest recente werk is de serie "Functionele dingen aan de muur". Ik schilder zaken als lichtknopjes, stopcontacten en brandmelders, al dan niet in combinatie met gedecoreerd behang. Deze serie komt voort uit observaties die in al mijn werk een rol spelen: de realiteit strookt niet met de wenselijkheid. Concreet in dit geval: bij het inrichten van een expositie hang je het werk mooi op, maar zit er altijd ergens een lichtknopje, een brandmelder of een afvoerbuis die de aandacht van het schilderij afleidt.
In de serie caravanschilderijen laat ik het benauwde gevoel zien, wat ik ervaar bij hoe veel mensen leven en recreëren; dicht op elkaar, weinig privacy en veel stress. Dat ze op vakantie in de file gaan staan, om gezamenlijk op een camping dicht op elkaar te staan, vind ik curieus. Campings waar je, op een afgemeten plekje staat, enkel door een boom of een heg van je buren gescheiden, ervaar ik niet als vakantie. Dit gevoel vertaal ik naar een beeld waarin caravans extra dicht op elkaar staan, waar ze zwart zijn of omringd door hoge heggen, als zijnde muren.
De serie nieuwbouwwijken heeft hetzelfde benauwde gevoel als uitgangspunt. Wat mij fascineert is dat er duidelijk met aandacht wordt gebouwd: de huizen ogen ruim en luxe, er worden mooie materialen gebruikt. Tegelijkertijd staan de huizen op vrij krappe kavels, waardoor de mensen heel dicht op elkaar leven. De indruk van uniciteit wordt gewekt, terwijl de huizen weinig van elkaar verschillen en je in elk dorp en elke stad dezelfde soort wijken aantreft. Makelaars en projectontwikkelaars schetsen een beeld van enkel geluk en succes; spelende kinderen, mooi weer, nieuwe auto’s. Ik schets een ander beeld.
De schilderijen wil ik een enigszins beklemmende sfeer geven, maar ik probeer er ook humor in te brengen. Ik wil dit alles subtiel doen, zodat het beeld niet een duidelijk grapje wordt; het geheel mag best een wat ongemakkelijk gevoel geven.
Het werk met de balletmeisjes gaat over meisjesdromen. Ik maak tekeningen en schilderijen van balletmeisjes. Soms in hun eentje, vaak met meerdere naast elkaar. Bij het dromen horen voor mij zoete kleuren en sierlijke patronen. Het lijkt wel iets universeels, zoals jonge meisjes alles roze willen.
De serie schilderijen met smurfen ontstond tegelijk met de balletmeisjes. Ik plaats de smurfen in een situatie waarin je ze niet snel tegenkomt, maar die voor mensen heel normaal is, zoals op kantoor. Dit werk gaat ook over kinderdromen en over de realiteit van het volwassen leven.