Terugblik 2022

Rond de jaarwisseling betrok ik een nieuw atelier in de Biotoop in Haren. Na acht jaar in een prettige, maar niet al te grote ruimte te hebben gewerkt, kon ik verhuizen naar een groot atelier. Een geweldige ruimte. Met eigen water bovendien. Ook in de muren overigens, met bijzondere paddenstoelengroei tot gevolg, maar dat bleek pas later. Met het nieuwe atelier kwam ook een nieuw onderwerp op mijn pad: origami dierfiguren. In één van de eerste weken stond ik na een werkdag op het punt om naar huis te gaan en pakte ik nog even een boek uit de kast. Een boek over papier en knutseltechnieken. Daar stond een gevouwen pinguïn in en ik viel meteen voor het beeld, de vorm, de vlakken. Ik ben me gaan verdiepen in de kunst van het origami vouwen. Het zette een ideeënstroom in gang waar ik nu al drie jaar mee aan het werk ben.

Het schilderij Japanese Whispers II maakte ik voor een groepstentoonstelling bij galerie with tsjalling: met als thema Copy/Paste. Daarbij greep ik terug op de ansichtkaartenserie, maar ik heb er ook een origami haasje in verwerkt. Het doek Death Is Not the End schilderde ik speciaal voor Museum Belvédère, voor een tentoonstelling over de dood.

1.        Haasje, olieverf op paneel, 17,5 x 15 cm, 2022

2.        Vosje, olieverf op paneel, 21 x 14 cm, 2022

3.        Japanese Whispers II, olieverf op paneel, 80 x 61 cm, 2022

Op de ansichtkaart staat het schilderij De Rode Kimono van George Hendrik Breitner en de titel is ontleend aan een nummer van The Cure.

4.        Death Is Not the End, olieverf op doek, 100 x 140 cm, 2022

Op de ansichten van links naar rechts: George Edmund Butler, Vincent van Gogh, Pablo Picasso, Käthe Kollwitz, Charlie Toorop, Marlene Dumas, Édouard Manet, Edvard Munch en Gustav Klimt. De titel is ontleend aan een nummer van Bob Dylan.